Jakie możliwości daje fizjoterpia?
Współczesna fizjoterapia daje ogromne możliwości pracy nad ciałem. Wciąż mało mówi się o tym, jak wiele można zdziałać terapią manualną. Istnieją przypadki, w których dzięki takiej terapii można uniknąć leczenia chirurgicznego. Przykładem jest rozejście mięśnia prostego brzucha. Tutaj z powodzeniem możemy „wyleczyć” problem w sposób niechirurgiczny. Fizjoterapia może być także alternatywą dla farmakoterapii – zamiast leczyć ból głowy tabletkami, można manualnie opracować przyczynę bólu, tym samym pozbywając się źródła problemu, a nie jedynie skutku. Fizjoterapia jest bardzo niedocenianą dziedziną, a może znacząco poprawić komfort życia. Kilka wizyt w gabinecie fizjoterapeuty jest w stanie odmienić życie, można pozbyć się wieloletnich dolegliwości bólowych, które nierzadko generują stany depresyjne.
Sprawdź, jaka terapia będzie dla Ciebie najskuteczniejsza
Fizjoterapia stomatologiczna (stawów skroniowo-żuchwowych)
Fizjoterapia stomatologiczna zajmuje się głównie obszarem stawu skroniowo-żuchwowego oraz zlokalizowanymi w tej okolicy tkankami, ale nie tylko. Ponieważ problemy ze stawami skroniowo-żuchwowymi mogą być spowodowane dysfunkcjami w całym ciele i odwrotnie, nieprawidłowości w stawach skroniowo-żuchwowych rzutują na cały organizm, dlatego tak ważne jest podejście holistyczne. Należy patrzeć na ciało globalnie jako całość, a nie poszczególny staw czy mięsień. Fizjoterapia stomatologiczna to bardzo obszerna gałąź fizjoterapii, a w związku z tym, że zaburzenia w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych są bardzo powszechne, jest to terapia kierowana do dużej grupy odbiorców. Bruksizm, klikanie, trzaskanie, szumy uszne, piski, bóle i zawroty głowy, trudności przy otwieraniu ust… To tylko kilka spośród wszystkich problemów, z jakimi należy udać się do fizjoterapeuty stomatologicznego. Nie można tutaj pominąć aspektu wizualnego, który dla wielu osób jest kluczowym bodźcem do podjęcia działania. Wzmożone napięcie mięśni w obrębie aparatu żucia będzie negatywnie wpływać na wygląd twarzy. Pogłębione bruzdy nosowo-wargowe, asymetryczne ustawienie żuchwy, asymetria kącików ust to tylko kilka z przykładów tego co może stać się z naszą twarzą w związku z dysfunkcjami stawów skroniowo-żuchwowych. Warto również rozwinąć pojęcie bruksizmu, ponieważ jest to jedna z najczęściej występujących parafunkcji żuciowych. Jest to nawykowa, niekontrolowana aktywność mięśni żucia. Najczęściej rozróżniamy bruksizm nocny oraz dzienny, objawia się niekontrolowanym zaciskaniem zębów, zgrzytaniem oraz przygryzaniem ust i policzka.
Wskazania:
– ból okolicy stawu skroniowo-żuchwowego
– bóle zębów po leczeniu
– ostre stany np. po ekstrakcji zęba
– bruksizm
– przed, po oraz w trakcie leczenia ortodontycznego
– klikanie, trzaskanie, przeskakiwanie żuchwy
– zawroty głowy
– porażenie nerwu twarzy
– ból lub trudności przy otwieraniu ust i ruchach żuchwą
– operacje ortognatyczne
– uczucie zatkanego ucha
– szumy, piski i inne dźwięki w uchu
– napięciowe i migrenowe bóle głowy
Częstotliwość wizyt uzależniona jest od przypadku oraz celu terapii. Najczęściej zaleca się wizyty co tydzień, aby nie stracić uzyskanego na każdej z wizyt efektu. Z czasem można wydłużyć odstępy pomiędzy wizytami do 2-4 tygodni. W fizjoterapii stomatologicznej stosuje się terapię manualną, igłoterapię, taping oraz elementy masażu. Część technik wykonywana jest wewnątrz jamy ustnej.
Fizjoterapia bólu głowy i szumów usznych
Z powodu bólu głowy cierpi ok. 4-8 % społeczeństwa. Przyczyny wywołujące ból głowy mogą być bardzo różne. Wyróżniamy bóle napięciowe, migrenowe, te spowodowane innymi chorobami np. neurologicznymi czy kardiologicznymi oraz klastrowe. Jednymi z najczęściej spotykanych bólów są właśnie bóle napięciowe. Tutaj możemy rozróżnić 4 źródła bólu – mięśnie, stawy, nerwy oraz trzewia. Głównymi czynnikami wywołującymi tego rodzaju bóle są: przewlekły stres, niedobór snu, lęk i niepokój, brak ruchu, silne emocje, przemęczenie, zła postawa i długotrwała pozycja siedząca.
Napięciowym bólom głowy mogą również towarzyszyć szumy uszne, piski, uczucie zatkanego ucha oraz zawroty głowy. Stosowanie farmakoterapii w przypadku bólów napięciowych głowy nie jest dobrym rozwiązaniem, ponieważ działamy jedynie na skutek, a nie na przyczynę. Aby pozbyć się bólu długotrwale, najlepszym rozwiązaniem jest fizjoterapia, polegająca na rozluźnianiu struktur w obrębie głowy, twarzy, kręgosłupa szyjnego i barków o wzmożonym napięciu. Celem terapii jest uwolnienie napięcia oraz we współpracy z pacjentem dążenie do zmiany stylu życia i nawyków powodujących bóle.
Wskazania:
– bóle głowy
– dodatkowe objawy takie jak: szumy uszne, piski, uczucie zatkanego ucha, zawroty głowy, bruksizm, napięcie odcinka szyjnego, barków i głowy
W początkowym okresie zaleca się powtarzanie terapii w krótkich odstępach czasu, co 1-2 tygodnie. Terapia bólu głowy polega głównie na manualnym opracowywaniu problematycznych obszarów, można również zastosować igłoterapię. W celu rozluźnienia można także stosować masaże klasyczne, relaksacyjne oraz Kobido. Bóle głowy o charakterze napięciowym, a także migrenowym są wskazaniem do terapii metodą Zoga face.
Ważną rolę w drodze do celu odgrywa sam pacjent, poprawa stylu życia, zmiana złych nawyków i ćwiczenia mogą mieć kluczowe znaczenie w przebiegu terapii. Po uzyskaniu oczekiwanego efektu, czyli redukcji bólów głowy i poprawy jakości życia pacjenta, można kontynuować wizyty w większych odstępach czasowych dla podtrzymania efektów.
Fizjoterapia antystresowa (rozluźniająca)
Życie w ciągłym stresie ma destrukcyjne działanie na nasz organizm. Pierwsze objawy, które powinny być dla nas sygnałem ostrzegawczym to przemęczenie, problemy ze snem, bóle głowy, barków i kręgosłupa, drętwienie rąk, problemy jelitowe, bóle brzucha, płytki, szybki oddech, zawroty głowy oraz szumy uszne. Przewlekły stres znajduje się na liście czynników ryzyka większości chorób, w tym głównie układu krążeniowego. Aby nie dopuścić do tak poważnych konsekwencji warto poszukać równowagi oraz wprowadzić do codziennej rutyny fizjoterapię. Regularne rozluźnianie, ćwiczenia oddechowe czy masaże pomogą zapobiegać przykrym skutkom chronicznego stresu, ale także zwiększą odporność organizmu na choroby i poprawią ogólną jakość naszego życia. Na podstawie doświadczenia zgromadzonego w pracy z osobami żyjącymi pod wpływem ciągłego stresu opracowałam zestaw technik skierowanych na najczęstsze dolegliwości.
Fizjoterapia antystresowa polega na rozluźnieniu najbardziej newralgicznych obszarów ciała – głowy, barków, przepony, nadgarstków, odcinka lędźwiowego oraz stóp. Celem terapii jest osiągnięcie równowagi w organizmie, przywrócenie prawidłowego napięcia mięśniowego, wyrównanie oddechu, redukcja poziomu stresu, poprawa jakości snu, eliminacja problemów trawiennych.
Wskazania:
– stan przewlekłego napięcia psychofizycznego
– stres
– problemy z zasypianiem, zła jakość snu
– bóle głowy
– bruksizm
– bóle pleców
– problemy z oddychaniem
– zaburzenia trawienia
Z tego rodzaju terapii może skorzystać każdy. Najlepiej, aby wizyty odbywały się w odstępach 1-2 tygodniowych. Fizjoterapię antystresową można przeplatać z masażami relaksacyjnymi i innym zabiegami.
Fizjoterapia blizny
Blizna to zmiana tworząca się na skórze w skutek urazu lub operacji. Powstawanie blizny jest procesem naturalnym. W fizjoterapii nie skupiamy się na estetyce blizny, lecz na zaburzeniu funkcji. W zależności od głębokości urazu czy operacji, uszkodzeniu może ulec nawet kilka warstw tkanek. Dla przykładu podczas zabiegu cesarskiego cięcia przecinana jest skóra, tkanka podskórna, powięź, otrzewna oraz macica. Powstanie blizny powoduje zaburzenie ślizgu tkanek, a jeśli blizna nie zostanie odpowiednio opracowana, w przyszłości każdy ruch będzie powodować pociąganie tkanek za blizną. Fizjoterapia ma na celu przywrócenie homeostazy w organizmie oraz uwolnienie tkanek otaczających bliznę, a bezpośrednie mobilizacje wpłyną na poprawę elastyczności samej blizny. Osoby posiadające bliznę często mają problem z nieprawidłową postawą ciała spowodowaną ograniczeniem ruchomości, czego następstwem są przykurcze oraz bóle pleców. Bliźnie może również towarzyszyć miejscowe zaburzenie propriorecepcji.
Wskazania:
– blizny
– dodatkowe objawy takie jak: ból pleców, problemy z jelitami – wzdęcia, zaparcia, biegunki, zmiana postawy, ciągnięcie, przykurcze, ograniczenie ruchomości
Pracę nad blizną można rozpocząć od razu po jej wygojeniu. Blizna nie może krwawić, ani się sączyć. Im wcześniej rozpoczniemy pracę nad blizną, tym większe mamy możliwości poprawy estetyki. Można prowadzić terapię każdej blizny, również tych starszych. Fizjoterapia blizny polega na wykonywaniu terapii manualnej, stosowaniu technik osteopatycznych, mobilizacji manualnej blizny, ćwiczeń mobilizujących obszar blizny oraz tapingu. Zaleca się powtarzanie terapii w odstępach 1-2 tygodni.
Stare ciągnące blizny można poddać igłoterapii, jednak należy podkreślić, że jest to bolesny zabieg.
Fizjoterapia rozejścia mięśnia prostego brzucha
Rozstęp mięśnia prostego brzucha to rozejście lewej i prawej części mięśnia prostego brzucha. Występuje zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. U kobiet najczęściej związany jest z okresem ciąży. Rozejście mięśnia prostego brzucha w ciąży pojawia się zazwyczaj w zaawansowanym stadium ok. 35 tygodnia, jednak w niektórych przypadkach może to być wcześniej. Następstwem rozejścia mogą być bóle pleców, problemy z prostowaniem tułowia oraz wykonywaniem codziennych czynności, nietrzymanie moczu, problemy z jelitami – zaparcia, wzdęcia, biegunki. W części przypadków zachodzi spontaniczne zejście mięśnia prostego brzucha w okresie połogu, w związku z tym, że nigdy nie wiadomo czy tak się stanie, zaleca się terapię wspomagającą ten proces, której celem jest jak najszybsze zniwelowanie rozstępu.
Charakterystycznym objawem RMPB jest pojawiający się stożek w środkowej linii brzucha w momencie wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej. Wraz z rozstępem może pojawić się przepuklina.
Czynniki ryzyka powstania RMPB:
– otyłość brzuszna
– przewlekły kaszel
– nieprawidłowe dźwiganie
– nieprawidłowo wykonywane ćwiczenia
– obciążenia genetyczne
– powikłania pooperacyjne
Czynniki ryzyka powstania RMPB w ciąży:
– ciąża mnoga
– liczne ciąże
– nieprawidłowo dobrane ćwiczenia w trakcie ciąży
– wiek powyżej 35 lat
– zbyt wczesny powrót do ćwiczeń w okresie połogu
Wskazania do terapii:
– rozstęp mięśnia prostego brzucha
– dodatkowe objawy takie jak: ból pleców, nietrzymanie moczu, problemy z jelitami – wzdęcia, zaparcia, biegunki, trudność w wykonywaniu codziennych czynności, przepuklina, uczucie dyskomfortu – przelewanie w brzuchu, brak stabilizacji narządów ze strony przedniej ściany brzucha
Wizyty u fizjoterapeuty należy rozpocząć jeszcze w ciąży po zdiagnozowaniu RMPB. W ciąży nie da się zamknąć rozejścia, ale można przeciwdziałać jego powiększaniu się. Terapia oparta jest o delikatne techniki manualne i taping, stosuje się również masaż prenatalny, aby złagodzić bóle kręgosłupa. Po porodzie naturalnym terapię można rozpocząć od razu, w przypadku ciąży zakończonej cesarskim cięciem należy wstrzymać się do momentu wygojenia się blizny. W okresie połogu podczas fizjoterapii rozejścia mięśnia prostego brzucha stosowane są delikatne techniki mięśniowo-powięziowe, rozluźnianie przepony, odpowiednio dostosowane ćwiczenia oraz taping. Zaleca się powtarzanie terapii co 1-2 tygodnie, aż do momentu zejścia się mięśnia prostego i zamknięcia się rozstępu. U kobiet, które mają RMPB i przeszły zabieg cesarskiego cięcia należy działać kompleksowo i połączyć terapię z mobilizacją blizny.
Kinesiotaping
Kinesiology Taping to plastrowanie dynamiczne, które stanowi metodę terapeutyczną stosowaną współcześnie w fizjoterapii. Zapobiega kontuzjom, redukuje ból i napięcie mięśniowe, stabilizuje stawy oraz wspomaga pracę mięśni. Plastry wspierają proces leczniczy i są dopełnieniem terapii. Taping jest bezpieczną i nieinwazyjną techniką, zalecaną również w przypadku wystąpienia niepożądanych dolegliwości w okresie ciąży i po porodzie, kiedy w organizmie kobiety dochodzi do wielu zmian, między innymi w biomechanice układu kostno-stawowego. Plastry nie zawierają żadnego środka chemicznego, są wodoodporne, aplikację nosi się od 2 do 7 dni, w zależności od tego w jakim celu ją stosujemy.
W niektórych przypadkach, np. przy zastojach pokarmu, wystarczy jednorazowa aplikacja, natomiast w przypadku dolegliwości przewlekłych – jak bóle kręgosłupa czy urazy wymagana jest regularność.
Wskazania:
– bóle pleców
– urazy w obrębie stawów i mięśni
– wady postawy
– obrzęki limfatyczne
– rozstęp mięśnia prostego brzucha
– blizny
W ofercie gabinetu dostępny jest również taping twarzy. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w zakładce Fizjoestetyka twarzy.
Przeciwwskazania
Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować o występujących chorobach. W przypadku chorób nowotworowych wymagana jest zgoda lekarza na prowadzenie fizjoterapii. Ciąża jest przeciwwskazaniem aż do momentu zakończenia I trymestru oraz kiedy przebiega niefizjologicznie.
Igłoterapia
Suche igłowanie często mylone jest z Tradycyjną Akupunkturą, jednak jedyna rzecz, która łączy te dwa zabiegi, to te same narzędzie, czyli igła akupunkturowa.
